Tijdens hun residentie raan Vica Pacheco & Lotor Retina werken aan hun performance voor Oscillation ::: from the Mothership, een duo-compositie voor twee grootschalige hydraulische sculpturen die in een gespiegelde configuratie zijn opgesteld.

De focus ligt op de compositie van de partituur voor de performance, die functioneert als een reeks instructies en temporele structuren in plaats van een vaste muzikale notatie. Hierdoor blijven de hydraulische systemen van de sculpturen responsief en veranderlijk.

Elke performer bedient één sculptuur. Geluid wordt voortgebracht via systemen die vergelijkbaar zijn met precolumbiaanse fluitvaten, technologieën waarvan het oorspronkelijke gebruik onzeker blijft. Deze onbepaaldheid staat centraal in het werk van Vica Pacheco en maakt een speculatieve en empathische benadering van sonische technologie mogelijk. De performance fabuleert mogelijke toepassingen van deze hydraulische principes en breidt ze uit tot een akoestische compositie.

Het geluid ontstaat uit de interactie tussen water, lucht, druk, zwaartekracht en tijd, zonder versterking of digitale bemiddeling. Variaties zoals staccato-articulaties, toonhoogteveranderingen en ritmische onderbrekingen ontstaan door voortdurende modulatie van interne stroming en balans. Hoewel elke sculptuur anders reageert, blijven beide op elkaar afgestemd en vormen zij een gespiegeld maar niet-identiek dialoog.

De performance ontvouwt zich als een energieke dialoog waarin contrast een compositorische kracht wordt en samenwerking ontstaat door wederzijdse afstemming. In de loop van de performance versmelt het duet geleidelijk tot één gedeeld systeem.

Vica Pacheco is een in Brussel wonende kunstenaar. Haar multidisciplinaire praktijk omvat muziekcompositie, keramiek en 3D-animatie. Haar werk, vaak omschreven als eclectisch en energiek, onderzoekt mythologische kruisbestuivingen en interacties tussen het menselijke en het niet-menselijke. Ze hanteert een syncretische benadering waarin archaïsche en hedendaagse technologieën worden vermengd met heterogene elementen, wat resulteert in immersieve geluidsperformances en installaties.

Het is niet zo vergezocht om je Loto Retina voor te stellen als een fantastisch wezen dat per toeval in deze sterfelijke wereld is beland, vooral omdat die zichzelf omschrijft als “gnom ’n’ bass,” waarbij hun muziek weinig doet om dit idee te weerleggen. Hun high-fructose muziek combineert micro-sample-chaos en kleverige bas met onvoorspelbare percussie om een amalgaam van organische en mechanische geluiden te creëren. Hoewel de sound van Loto Retina iets digitaals heeft, dat soms doet denken aan een aangenaam defecte robot, heeft die ook iets animistisch en wild: dit is muziek die evenveel gromt als dat die groovet.

Residentie in het kader van tekhnē, gefinancierd door de Europese Unie. De standpunten en meningen zijn echter uitsluitend die van de auteur(s) en geven niet noodzakelijkerwijs die van de Europese Unie of het Europees Agentschap voor Onderwijs en Cultuur (EACEA) weer. De Europese Unie en EACEA kunnen hiervoor niet aansprakelijk worden gesteld.