Net zoals water zich door lichamen en generaties beweegt, draagt wind ook sporen van stof, vervuiling, warmte en geluid met zich mee. Beide zijn elementaire media die affect en geschiedenis overdragen. Geluid, net als wind, staat nooit vast; het is een vluchtige relatie die voortdurend verandert terwijl het zich door ruimtes, architectonische openingen en over het oppervlak van het lichaam beweegt.

Tzu Ni’s onderzoek zal zich ontvouwen als een locatie-specifieke, somatische en filosofische verkenning van wind binnen de stedelijke structuur. Het put tevens uit traditionele Oosterse filosofieën van qi, waarin wind wordt begrepen als zowel een vitale als een verstorende kracht. In het klassieke concept van de Oosterse geneeskunde is wind een van de “zes kwaden”: het dringt het lichaam binnen en veroorzaakt disbalans. Binnen dit kader is wind niet alleen een extern element, maar ook een interne toestand die gezondheid, emotie en energie vormgeeft.

Zij zal beginnen met het afstemmen op de onzichtbare maar tastbare aanwezigheid van wind zoals die in wisselwerking staat met stedelijk ontwerp, en onderzoekt hoe architectuur luchtstromen filtert, versterkt of tegenhoudt, en hoe deze bewegingen de relatie tussen ruimte en belichaamde waarneming herconfigureren.

Tzu Ni is een Taiwanese kunstenaar die momenteel in Nederland woont. Zij gelooft in de flexibiliteit van het menselijk lichaam en ziet het raakvlak tussen technologie en menselijkheid als een vruchtbare plek, waarin zij een balans zoekt tussen institutionele en niet-institutionele contexten. Haar praktijk onderzoekt de verstrengelde relatie tussen geluid, gender en ruimte, vaak via meerkanaals geluidsinstallaties, veldopnames en tekstgebaseerde narratieven die voortkomen uit het onderbewuste geheugen. Werkend op het snijvlak van belichaamd luisteren en ruimtelijke poëzie creëert zij omgevingen waarin geluid een medium wordt voor intimiteit, verzet en relationele kennis.