A HAUNTED PLACE IN A HAUNTED COUNTRY IN A HAUNTED WORLD

Met geluid als instrument om toegang te krijgen tot het onbewuste, proberen we in experimentele verhalen te ontdekken waar magisch denken een manier wordt om een overweldigende realiteit te begrijpen. Door angst en onderdrukte herinneringen te verbinden, putten we uit psychologie en geschiedenis om te lokaliseren wat zou kunnen functioneren als een collectief politiek onderbewustzijn. Het vertellen van “irrationele” angsten betekent het blootleggen van verkeerd begrepen vormen van kwetsbaarheid – waar het verleden (herinnering) en de toekomst (speculatie) samenkomen in geopolitieke scenario’s die ons uitnodigen te onderzoeken hoe we ons verhouden tot het onbekende en hoe we ons daartoe positioneren.

Stephanie Quirola is een Ecuadoriaans-Amerikaanse kunstenaar en docent, gevestigd in Brussel sinds 2010. Ze geeft momenteel theorielessen in het Ecology Futures-programma aan de Avans University. Haar werk onderzoekt culturele hybridisatie, het concept van grensgebieden – fysiek, mentaal, sociaal – meerdere ecologieën, symbiotische relaties en kwesties van sociale en culturele marginalisering. Het recente onderzoek van Quirola richt zich op de representaties van vrouwelijke moordenaars, met de nadruk op hoe de media en buren hen objectiveren en totemiseren voorbij moreel oordeel.

Luis Campos is een Mexicaanse kunstenaar wiens praktijk geluid, sculptuur en tweedimensionale media verweeft via zowel analoge als digitale productieprocessen. Zijn installaties ontvouwen zich als uitgebreide reflecties op herinnering, geschiedenis, speculatie en vertaling. Door gelaagde audiovisuele composities – synths en geluidskunst gecombineerd – nodigt Campos de kijker uit om verbeelding te benaderen als een materiële en narratieve kracht.

Het gezamenlijke artistieke interessegebied van de kunstenaars ligt in de dialoog die ontstaat tussen visuele taal (plastisch) en temporele taal (performance), om door een kruising van meerdere disciplines een robuuster en duidelijker werklichaam te ontwikkelen. Van herinnering en autofictie tot speculatie en sciencefiction vinden beide kunstenaars geluid, video en installatie als een veld voor discussie. Ze zijn geïnteresseerd in populaire cultuur (creepypasta’s en mythen) in relatie tot wat deze verhalen zouden kunnen zeggen over de angsten of verlangens van een gemeenschap.