Een dubbele post-residentiepresentatie door Jonathan Cant en Augustė Vickunaitė:

Jonathan Cant bracht de voorbije maand door met onderzoek naar audiotechnologie voor protesttoepassingen. Dit onderzoek leidde tot de ontwikkeling van een klein, open-source systeem dat meerdere WAV-spelers met elkaar verbindt in een zelfgebouwd mesh-netwerk. Elke speler bevat zijn eigen geluidsbestand, waardoor ze samen een goedkope multitrack-installatie vormen die autonoom werkt en op afstand kan worden geactiveerd.
Het project wil activisten voorzien van tools om ruimtes op speelse, toegankelijke en betaalbare manieren te irriteren, te ontruimen of te verstoren. Daartoe richt het werk zich op exciters (of transducers) — een technologie die de luidspreker verkleint en makkelijker te verbergen maakt. Omdat een transducer het hele oppervlak waarop hij is bevestigd laat trillen, wordt het probleem van een enkele, gemakkelijk te lokaliseren geluidsbron geëlimineerd.
Naast activisme biedt de technologie ook tal van artistieke mogelijkheden: ze geeft kunstenaars een eenvoudige en goedkope manier om verspreide, multitrack geluidsinstallaties te creëren.

Augustė Vickunaitė presenteert Le poids de la journée, een performatief experiment waarin ze onderzoekt hoe analoge audiotape een verlengstuk van haar eigen lichaam kan worden. Ze ging op zoek naar de meest directe manier om te visualiseren hoe de energie van het lichaam overgaat in de mechanische energie van bandrecorders—energie die uiteindelijk hoorbaar wordt als geluid. Deze verkenning maakt de strijd en energie-uitwisseling hoorbaar binnen een intern systeem dat bestaat uit het menselijk lichaam en mechanische, analoge bandrecorders.