From Time I Keep the Spiral

In From Time I Keep the Spiral zet Florencia Curci haar langlopende onderzoek voort naar sonische inscripties en de temporaliteit die in materie besloten ligt. Het project vertrekt vanuit field recordings en fysieke sporen die werden verzameld tijdens eerdere expedities door de Andes en de subantarctische archipels van Zuid-Amerika, en bouwt verder op een doorlopend onderzoek naar “archeologieën via contact”.

Tijdens haar residentie zal ze experimenteren met handgemaakte fonografische instrumenten en mechanische lezers die oppervlakken kunnen omzetten in geluid. Via deze apparaten stelt ze een vorm van luisteren voor die begrepen wordt als een tactiele en temporele praktijk, waarin hand, instrument en materie met elkaar verbonden worden. Daarbij onderzoekt ze de circulariteit van inscriptie en weergave als een manier om via geluid te denken.

In eerdere fases van haar praktijk richtte ze zich op het historische moment van de uitvinding van de microfoon en de luidspreker, in relatie tot transmissie en realtime-uitbreidingen van het lichaam. Nu wil ze zich wenden tot de fonograaf, de mogelijkheid om geluid te archiveren en de impact daarvan op de culturele verbeelding. Op welke manieren kan het opnieuw laten klinken van deze historisch geladen objecten de fonografie ondermijnen en herbetekenen, zodat ze verschuift naar een ander poëtisch en politiek veld?

De spiraal is de vorm van de groef in de fonograaf en grammofoon, van vinylplaten en zelfs van tapes: inscriptietechnologieën die tijd begrijpen als herhaling, variatie en ritmes die in zichzelf terugplooien. Ze biedt een manier om na te denken over hoe geluid materie wordt en materie tijd wordt. Curci wil deze vorm gebruiken om temporaliteit en geheugen te benaderen via de materialiteit van de dragers, en om het territorium waaruit deze objecten en opnames voortkomen te beschouwen als een temporele spiraal waarin verleden, heden en toekomst elkaar overlappen in beweging.

Florencia Curci is geluidskunstenaar, onderzoeker en curator, werkzaam op het snijvlak van experimentele radio, geluidskunst en territoriaal onderzoek. Haar praktijk onderzoekt het politieke en poëtische potentieel van luisteren en transmissietechnologieën via collectieve en materieel-gebaseerde methodologieën. Samen met kunstenaar Kerstin Ergenzinger ontwikkelt ze Rhythmical Zones, een reeks experimenten rond ritme als relationeel en multiscalair fenomeen, en ze werkt mee aan Terra Ignota, een transdisciplinair project dat kunst en wetenschap samenbrengt in subantarctische gebieden. Curci richtte ook RADIO CASo op en leidt het nog steeds: het eerste Argentijnse radioplatform gewijd aan geluidskunst en experimentele muziek, opgevat als een open infrastructuur voor luisteren en uitwisseling.