Belgische nartuurstenen kasseien werden tot in de jaren 1970 met de hand gekapt door de cayoteux, steengroevearbeiders uit Quenast, Bierghes en Lessines. De mechanisering maakte dat handwerk overbodig: vandaag verwerken pletmachines en schermen het landschap in een ononderbroken tempo, waarbij de magmatische gesteentekolom die 420 miljoen jaar geleden afkoelde, wordt vermalen tot nieuwe bergen steenslag.

Op basis van een periode van observatie in Brussel en de steengroeven van Wallonië onderzoekt Florencia Curci tijdens haar residentie bij Q-O2 het gebaar van de hand op steen als een lichamelijke grens aan de transformatie van de natuur, een grens die in de gemechaniseerde productie niet langer bestaat. Ze vertaalt dat verlies van het lichaam in de arbeid naar de productie van geluid, om ook daar te onderzoeken en te bevragen hoe het lichaam uit het sonische landschap verdwijnt.

Als afsluiting van haar residentie, presenteert ze een reeks werken voor stemmen, handen, stenen, microfoons, veldopnames en luidsprekers.

Florencia Curci is geluidskunstenaar, onderzoeker en curator. Haar werk beweegt zich op het snijvlak van experimentele radio, geluidskunst en territoriaal onderzoek. Ze richtte het Sound Art Center op in Argentinië en RADIO CASo, een online platform dat geluidskunst en experimentele muziek uit Latijns-Amerika samenbrengt.